Blog

     23.04.2018

     Sabah 08:00 de bu mükemmel adadan istemeye istemeye demir alıyoruz. Yeni arkadaÅŸlarımız Ed ve Linda bizimle gelmeye karar veriyorlar ve iki tekne olarak yola çıkıyoruz. Yol yaklaşık 46 mil sürüyor. 15 knot civarı apaz rüzgarı ile hızlı bir seyir yapıyoruz. ArkadaÅŸlarımızın teknesinin anayelkeninde sıkışıklık varmış, tam açamıyorlar. O yüzden bizden geriye kaldıklarını görünce, biz de yelken küçültüyoruz. Saat 13:00 de Hiva Ova’nın ana limanına ulaşıyoruz. sahabet

Ä°skelede orta boy  cruise gemisi var. Ä°skele dışında ki küçük olan demir yerine yöneliyoruz. Çok fazla tekne var. Demir atacak yer bulmak oldukça zor. Ben bir katamaran ile saç teknenin arasında ki bir yere demirliyorum. ArkadaÅŸlarımız yer bulamıyor. Cruise gemisi akÅŸam 18:00 gibi çıkacakmış. O çıkınca iskelenin iç tarafına demirleyeceklermiÅŸ. O saatte kadar koy dışındaki bol soluganlı ve dalgalı bölgede demirlediler.

Sancak tarafımızdaki kataramanın sahipleri teknede deÄŸil. Katamaranın önündeki tekne, kıç demirini dingisine koyarak biraz açığa gidip kıç demirini attı. Demirin boÅŸunu aldıkça kıç demiri taradı ve kataramanın zincirini kaldırdı. Zar zor demiri kurtarıp, katamaranın zincirini bıraktılar. Ä°nÅŸallah tutar. Bizde kıç demirimizi kıyı istikametinde atıyoruz. Oldukça da iyi tutuyor. Yer bulmanın sevinci ile keyfe baÅŸlıyoruz. Ä°ki saat geçmeden rüzgar kıç taraftan gelmeye baÅŸladı. Ä°skelemizdeki saç teknenin kıç demiri olmadığını fark ettik. Tekne de üzerimiz düÅŸmeye baÅŸladı. Demiri tutmayan katamaran da rüzgara göre gezmeye baÅŸlayınca, biz arada kesin sıkışacağız dedim ve acil çıkmaya karar verdik. Kıç demirini alıp çıkalım dedim. Çektim, gelmedi. Botu indirip, Ebru’yu kıç demirinin üstüne giderek demiri alması için yolladım. Zira benim teknede kalıp duruma hakim olmam lazım. Ebru kıç demirini yerinden sökemedi. Bu arada diÄŸer tekneler ile nerede ise çatışacağız. Kıç demirini kaldıramayacağımızı anlayınca, üstüne bir usturmaça baÄŸlayarak ipi kestim ve denize saldım. Bu arada katamaran bize yaslandı. Bir yandan demir al bir yandan katamaranı ittir derken aradan sıyrılıp kaçtık. Kıç demiri orada kaldı. Liman dışına giderek arkadaÅŸlarımızın yanına demirledik. Saat 19:00 gibi cruise iskeleden ayrıldı. Bizde demir toplayıp liman içerisinde düzgün bir yere demirledik.

Hava kararmak üzeri iken, kıç demirini almak için bota atlayıp eski demir yerimize gittim. Bir saat kadar uÄŸraÅŸtım. Ama demir kesinlikle yerinden kalkmıyor. Sanırım bir yere takılmış. Bu arada kataramanın sahipleri geldi. “Benim tekneme çarpmışsınız” dedi. Bende size yaslandım ve sizi ittim dedim. Arada ustrurmaça vardı. Adamla birlikte teknesine gittik. Gerçekten bir vardevela dikmesi yamulmuÅŸ, ve vardevela teli olarak kullandığı ince halat kopmuÅŸ. Adam söylenmeye baÅŸladı. “Burada 15 günlük iÅŸ var. "Ben Avustralya’ya yola gideceÄŸim. Bunu nasıl ödeyeceksiniz" diyor. Bu arada adama teknene çarptılar diye, onun demirini taratan teknedeki kadın söylüyor bunu. Ben sigortam var gelin vereyim, ondan alırsınız dedim. Adam söylenip durdu. Tekneye sigortamı almak için döndüÄŸümde adam botuna atlayıp, yanına da demirini taratan kadını alıp Koza’ya geldi. Ben tekneyi ittim, çarptığımı fark etmedim diyorum ama yanında ki çirkef kadın oradan saldırıp duruyor. MeÄŸerse adama demirini tarattığını söylememiÅŸ bile. Biz adama durumu açıkladık. Sigortamızdan da bir nüsha vererek, sabah polise gidip rapor tutturmak için anlaÅŸtık. Gece gece bir sürü sinir bozukluÄŸu. Sabah kalktığımızda adam teknesini almış ve gitmiÅŸti. Herif bizden resmen para sızdırmaya kalktı. Üç kuruÅŸluk iÅŸ için 15 gün karaya çıkmam lazım dedi. Tekneyi Amerikan bayraklı görünce, salak herif bizi sanırım Amerika’lı zannetti. Sigortadan da doÄŸru dürüst para alamayacağını bildiÄŸinden sanırım basıp gitti.

     Hiva Ova’ya gelmeden evvel bir giriÅŸ iÅŸlemlerimiz için bir acenta ile anlaÅŸmıştık. Saat 10:00 da acenta ile buluÅŸup polis ofisine gittik. Ama kapı duvar. MeÄŸerse baÅŸka bir yere göreve gitmiÅŸler, bizim iÅŸ yarına kaldı. Ertesi gün acenta ile tekrar ofisinde buluÅŸtuk. Sohbet esnasında vizemiz olmadığını duyunca, ben bu iÅŸi yapamam dedi. Bizde Nuku Hiva adasındaki diÄŸer acenta ile konuÅŸarak, iÅŸimizi halledebileceÄŸine ikna olduktan sonra kötü anılarımız olan adadan yarın gitmeye karar verdik.

     Hatırlarsanız kıç demirimizi denizde bırakmıştık. Tekrar demirin oraya gidip çıkarmak için denemelere baÅŸladık. Uzun uÄŸraÅŸlar sonucu yine beceremedik. Koyda ilk geldiÄŸimizde tanıştığımız Kanada’lı Scott, 25 beygir motorlu güçlü dingisi ile gelip bize yardımcı olacağını söyledi. Onun dingisi ile yaklaşık bir saat kadar her yönden çapayı çekerek çıkarmaya çalıştık. Çapaya baÄŸlı olan Koltuk halatları koptu. Çapaya  baÄŸlı zincir dibe çöktü ve çapayla olan baÄŸlantımızda kopmuÅŸ oldu. Kıç demirimi burada bırakmak istemiyorum. Limanın suyu çok pis olmasına raÄŸmen tüple dalmaya karar verdim. Suda bir karış önüm görünmüyor. 2.5 metre suyun dibinde yaklaşık yarım saat sonra fortress kıç çapasının zincirini buldum. Yeni bir halat baÄŸladıktan sonra 25 beygir güçlü motorla tekrar çektik yine çıkmadı. Çapamızı bu ÅŸekilde kurtaramayacağımızı iyice anladıktan sonra teknenin ırgatı ile denemeye karar verdim. Tekrar usturmaçayı baÄŸlayarak denize saldık. Tekneye dönerek demirimizi toplayıp, kıç demirimizin olduÄŸu yere geldik. Allahtan kıç çapamız fortressin zincir uzunluÄŸunu 8 metre yapmışım da, kıç çapamızın zincirini Koza’mızın ırgatına takabildik. Teknenin ataleti ve hafif olan soluganın etkisi ile yerinden çıkmamakta direnen fortressimize ilk denememizde kavuÅŸtuk. Ben böyle tutan bir demir görmedim arkadaÅŸ. Demir attığınız zemin balçık ve çamursa, insan güçü ile kimse yukarı alamaz. Az kalsın kıç demirimizden oluyorduk vallahi.

     Gece olaysız geçiyor. Sabah hiç sevmediÄŸimiz bu adadan demir alarak yakındaki Tahuata adasının küçük bir koyunda akÅŸama kadar durmak için ayrılıyoruz.

     Tahuata adasının pırıl pırıl temiz sularında saat 16:30’ a kadar serinleyip, daha sonra Nuku Hiva adasına gitmek için yola çıktık.

Hoşcakalın,